Van Jasmijn zijn diverse ondersoorten bekend. De soort in mijn tuin is een struikvorm, die omstreeks 1950 is geplant door de toenmalige bewoner van het erf. De struik is circa 5 meter hoog en geeft trossen bloemen, die heerlijk geuren en enkelvoudig zijn (niet gevuld). Dan willen insecten er wel graag op vliegen voor nectar en stuifmeel. De vacht van deze honingbij is geheel bedekt met stoffijn stuifmeel.
Deze struiksoort heeft dus bloemen die bevrucht kunnen worden. Het resultaat is dan dat de struik in het najaar kleine zwarte besjes geeft. Ik heb er echter nooit zaailingen van gezien in de tientallen jaren dat ik deze struik heb.
Foto: © Albert de Wilde