Als de winterakoniet bijna is uitgebloeid komt de botanische krokus in actie. Dat is meestal de soort Crocus tomassinianus (ook wel: boerenkrokus). Ze bloeien uitbundig en leveren veel stuifmeel en nectar voor insecten. Ze zijn bovendien een sierraad in iedere liefhebberstuin. Ze zaaien gemakkelijk uit en zaailingen bloeien, net als sneeuwklokjes en winterakoniet in het 3e jaar voor het eerst. Voor honingbijen is deze soort krokus erg aantrekkelijk.
De gekweekte vorm (Crocus vernus), die wat forser is, wordt door insecten nauwelijks bezocht, omdat er weinig te halen is. Die krokus vermeerdert zich via klisters (nieuwe kleine bolletjes, verbonden met de hoofdknol). Een zeer geschikte standplaats voor de boerenkrokus is onder bladverliezende heesters. Als er blad aan de heesters komt, hebben de krokussen hun zaden al gevormd. Zaden zijn verpakt in een omhulsel en dat staat op een steeltje, dat uit de grond groeit vanuit de hoofdbol.
Foto: © Albert de Wilde