Laurierkers is een sterke heester. Als ze vrij kunnen groeien zijn ze vrij fors, tot wel 4 meter hoog. Aan niet sterk gesnoeide takken komen dan omstreeks begin april prachtige kaarsvormige witte bloemtrossen. Aan de stengels bij de bladoksels zijn er hier en daar nog extra nectariën. De bloemen bieden ook redelijk wat stuifmeel aan. In het najaar geven ze trossen met zwarte bessen, die giftig zijn voor mensen en zoogdieren; vogels hebben daarvan geen last en eten de bessen graag. Via de vogels (ontlasting) worden de pitten van de bessen verspreid. Zo kunnen ze dus ook zaailingen geven. De struik wordt ook wel gebruikt als afscheiding van tuinen en dan wordt er veel gesnoeid om ze in toom te houden. Dan bloeien ze uiteraard ook minder. Voor hagen en als struiken in de tuin zijn ze zeer geschikt, omdat het blad in de winter aan de takken blijft. Het leerachtige blad is sterk en gaat lang mee.
Foto: © Albert de Wilde